We durfden het niet openlijk uit te spreken maar dat De 80 al enige tijd op een dun koord balanceerde was wel duidelijk. De 80 werd na corona, net als andere evenementen, geconfronteerd met weifelende vrijwilligers, buiten proportionele kostbare veiligheidseisen en wantrouwen in EHBO en VKR-vrijwilligers, die al jaren hun 'werk' naar behoren doen.

De 80 organisatie is gegroeid in de loop der jaren. De vrijwilligers aantallen groeiden ook maar vergrijsde ook zoals je bij de slotbespreking kon zien, met alle respect 'grijze' generatie en daar vallen eraf. De jongeren lopen mee of zitten aan de feestzijde van de tocht en helpen mondjesmaat mee.

Wij, vader met drie dochters die De 80 respectievelijk 34, 2, 3 en 18 keer hebben uitgelopen, hebben altijd heel veel plezier aan de tocht beleefd. Zelf liep ik altijd blaar loos, maar eerlijk gezegd, die drie meiden van ons hebben wat afgezien met blaren zo groot als een halve voet. Maar juist dat, samen leed delen, ondersteuning onderweg van toeschouwers, zelfs van een burgemeester maakt de tocht tot een heroïsch gebeuren. Het is niet alleen het lopen maar de saamhorigheid, als je onderweg loopt te kletsen of ondersteund wordt door dat iemand zijn arm als steuntje beschikbaar stelde. Een moeder die ’s morgens vroeg ons tegemoet kwam fietsen bij de Fazantenweg.

De dochter die De 80 18 keer uitgelopen heeft, is nooit uitgestapt ook als wist ze dat het genezen van blaren wel een week of vier kon duren. Voordeel is dat af en toe een nieuwe nagel aan je teen ziet groeien. Die karaktervorming is niet uit te drukken door weer een nieuwe kostbare regel in de vergunning aanvraag. De 80 is ook altijd onderwerp van gesprek bij een verjaardags feestjes, de verhalen worden aangedikt in de loop van de tijd en er wordt met respect over de lopers gesproken. Al met al is De 80 een deel van je leven geworden, denk ook aan al die tijd die in de trainingsuren gingen zitten.

Inderdaad we hebben staan huilen bij het bericht donderdag, het zat er aan te komen. Bestuur heel veel respect voor het doorzettingsvermogen en inzet, de vrijwilligers bedankt voor de hulp, jullie hebben er ook vast van genoten. En lopers, wie weet zijn er onder jullie wel die iets nieuws op poten kunnen of willen zetten. Het moet toch mogelijk zijn zoals de Dodentocht in België 100 km met 13.000 (!!) deelnemers. Gelopen door onze schoonzoon. Wie durft. En overheid stop die bureaucratie om elke klinker in de straat te verzekeren, je kunt het leed in de wereld niet met regels en voorschriften 100 % afschermen, al lijkt daar nu wel op.

Wil van Beers, Kaatsheuvel