Myrjam Goossens (60) uit Ravels geniet sinds kort van haar pensioen. Myriam was bijna 27 jaar lang één van de bekendste horecagezichten op de Grote Markt in Turnhout.
Myrjam Goossens uit Ravels heeft eind december haar laatste dag gewerkt in het Leffe Café op de Grote Markt in Turnhout. Voor zaakvoerders Erik Van Geirt en Ina Roes een ideaal moment om Myrjam in de bloemetjes te zetten na 27 jaar trouwe dienst. “Myrjam is gekend om haar opvallende aanwezigheid, niet enkel fysiek, maar ook verbaal. Altijd netjes gekleed, haren in de juiste krul, en in de zomer kort gerokt. Enkel de laatste jaren werden de elegante hakjes vervangen door meer comfortabele ‘sneakers’, uiteraard modieus en met de nodige bling bling”, vertelt Erik Van Geirt. “We zeggen altijd dat een garçon onopvallend aanwezig moet zijn, maar Myrjam was vooral opvallend aanwezig.”
De Ravelse Myrjam Goossens begon in augustus 1997 te werken in het café dat toen nog Terminus heette. “Mijn eerste werkdag was de dag dat prinses Diana is gestorven. Er was die dag terrastheater op de Grote Markt. Toen ik hoorde over de dood van Lady Di dacht ik dat het deel uitmaakte van een luguber toneelstukje”, blikt Myrjam terug. “Vroeger werkte ik steevast op hoge hakken en in een kort rokje. Maar die hakken werden te lastig door de kasseien op de Grote Markt. Ik bleef te vaak steken. Maar gevallen ben ik nooit. Of toch niet door de kasseien. Ooit wel eens met mijn zatte botten.”
Myrjam serveerde niet alleen drankjes. Na haar werkuren op vrijdagavond lustte ook zelf wel eens een glas. De zaterdagochtenden gingen dan standaard gepaard met een kater. “Ik ben vaak met een kater komen werken. Maar ik ben er nooit voor thuisgebleven. Na een tomatensoep en een Apollinaris kon ik er weer tegenaan.”
De voorbije 27 jaar kreeg Myrjam tal van nationaliteiten over de vloer in het café. Zeker toen het café nog gecombineerd werd met hotel moest ze vaak haar talenkennis bovenhalen. “Als hier Spanjaarden logeerden, kon ik mijn plan trekken. Een cerveza kent iedereen. Maar hier heeft ooit ook enkele weken een groep Chinezen gelogeerd die machines kwamen installeren in een snoepfabriek in Turnhout. Daar verstond ik niks van. Ik heb toen de uitbater van restaurant Tai Tong op de Grote Markt moeten inschakelen als tolk en om hun gewoontes uit te leggen.”
In haar beginjaren werkte Myrjam zes dagen op zeven, het hele jaar door. In de loop der jaren heeft ze een vast uurrooster kunnen afdwingen. Ze werkte de laatste jaren vier dagen per week in daguren. “De laatste jaren heb ik de luxe dat ik totaal geen horeca-uren heb: ik werk van 9 tot 16 uur. Op die manier heb ik mooi kunnen uitbollen. Het is al vele jaren geleden dat ik nog heb moeten afsluiten. Ik weet dus wel hoe de koffiemachine moet worden opgezet, maar niet hoe de machine moet worden afgezet.”
Doorheen de jaren zag Myrjam veel veranderen in haar job. Sommige dingen ten goede, andere evoluties betreurt ze. “De digitalisering is een goede zaak. Vroeger moesten we onze bestellingen op een bierkaartje schrijven. Regelmatig was ik mijn stylo kwijt of moest ik terug naar de tafel omdat ik het bierkaartje met de bestelling niet meer vond. Of omdat ik mijn eigen geschrift niet meer kon lezen. Die tijd is gelukkig voorbij. Nu gaat alles digitaal, dat maakt het veel efficiënter”, aldus Myrjam. “Een nadeel is dan weer dat mensen veel ongeduldiger zijn dan vroeger. En gieriger. Zeker sinds klanten vooral met een bankkaart betalen, krijgen we niet veel fooi meer.” (VNJ)