Met Geert Moelants (28) en Alexi Rosseau (22) waait er sinds kort een nieuwe wind door Ter Sneeuwpolder in het Oud-Turnhoutse gehucht Oosthoven. Het jonge koppel neemt de brasserie over van de mama van Geert, en maakt er meteen een farm-to-table restaurant van. “Een koksopleiding heb ik niet gehad. Maar als klein ventje stond ik al mee in de keuken door het glas van de oven te kijken”, vertelt Geert.

In december 2018 opende Geert Moelants als jonge snaak Chocolate&More in de Polderstraat in Oosthoven. Omdat hij naast de chocolaterie nog een voltijdse job had, kon de winkel niet vaak open zijn. In januari 2019 opende mama Kristin Havermans in het pand ernaast brasserie Ter Sneeuwpolder, zodat ze de brasserie kon combineren met het openhouden van de chocolaterie.

“Helaas heeft mijn moeder chronische zenuwpijnen door een misgelopen operatie aan haar voet. Ze heeft te veel pijn om nog langer horeca open te houden. Ze stopt daarom met Ter Sneeuwpolder”, vertelt Geert Moelants.

Samen met zijn partner Alexi Rosseau stak hij de voorbije maanden af en toe al eens een handje toe om Kristin te helpen in de zaak. Sinds 1 februari staat het koppel zelfstandig aan het roer. “Met pijn in hart, maar met heel veel trots geeft ik Ter Sneeuwpolder nu door aan mijn zoon”, zegt Kristin.

Geert heeft de menukaart van Ter Sneeuwpolder volledig omgegooid. Wat de voorbije zes jaar een brasserie was, is nu een restaurant geworden. “Ik ga er een farm-to-table, fine dining restaurant van maken. De nadruk ligt op moleculaire gastronomie, omdat chemie mij erg interesseert. We gaan ook heel seizoensgebonden werken, met zo’n lokaal mogelijke producten. Als ik een product nodig heb, zal ik eerst zoeken of ik het in de buurt kan vinden voordat ik iets verder ga zoeken.”

Een koksopleiding heeft Geert Moelants nooit gevolgd. Hij leerde zichzelf de kneepjes van het vak aan. Door in andere horeca te werken, maar vooral door op internet naar recepten te zoeken en die naar zijn eigen hand te zetten totdat ze perfect zijn.

“Ik heb vroeger een cocktailcursus gevolgd, waarna ik 1,5 jaar in de Jazzoet in Mol heb gewerkt. Daarna stond ik bijna twee jaar in de keuken van D’Achtste Zaligheid in Lille. Ik begon er als patissier, maar als ik klaar was met mijn voorbereidingen, hielp ik er ook mee in de koude keuken en nadien nog meer”, blikt Geert terug. “Ik heb mezelf dus alles aangeleerd in de praktijk. Ook uit eigen interesse heb ik veel geleerd. Op internet kan je alles vinden. Daarna kan je proberen en nog eens proberen. Alles uittesten totdat een gerecht op punt staat. Ik volg bijna nooit een recept, behalve als het over moleculaire keuken gaat. Voor de rest probeer ik wat uit naar mijn eigen gevoel. Na twee keer een gerecht te maken, is het meestal wel in orde.”

Kristin Havermans is alvast onder de indruk van de kookkunsten van haar zoon. “Ik ben kok van opleiding, en ik durf zeggen dat Geert beter kan koken dan ik.”

Geert benadrukt wel dat hij veel te danken heeft aan zijn mama. “Ik heb mijn opvoeding van haar gehad. Als klein ventje stond ik al mee in de keuken door het glas van de oven te kijken”, klinkt het. “Ik heb ook heel fijne smaakpapillen. Als kind was dat wel lastig, want ik at toen bijna niks. Ik ben groot geworden op brood, rauwkost en vlees. Pas toen ik jongvolwassen was, heb ik alles leren eten en heb ik de culinaire wereld ontdekt. Als ik dat eerder had geweten, had ik wel hotelschool gedaan, in plaats van bakkerij.”

Net als Geert heeft ook Alexi geen horeca-opleiding gevolgd. “Ze heeft wel studentenjobs in de horeca gedaan en volgde een wijncursus”, besluit Geert. “In augustus hebben we hier voor het eerst op zondag opengehouden. Hoewel ze amper ervaring heeft, hoorden we van veel klanten dat ze het heel goed doet in de zaal.”

Op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond serveert Ter Sneeuwpolder enkel vier- of vijfgangenmenu’s. Op andere momenten kunnen klanten er ook à la carte bestellen. (VNJ)